Over hoop

FiliaeBlogOver hoop
Mieke

Had ik nu werkelijk al drie dagen niet meer in de spiegel gekeken? Of was ik daar met de tijd geleidelijk gaan wennen aan de dame in het spiegelbeeld met rode vlekken en een norse blik en schrale huid?          ~ Mieke

Wat ligt alles overhoop. De toekomst is totaal onzeker: financieel, qua gezondheid. Ik heb geen idee hoe mijn leven er de komende maanden uit gaat zien. Maar goed, dat is natuurlijk iets waar meer mensen last van hebben. We zoeken allemaal naar creatieve oplossingen om ons werk nog enigszins te kunnen doen. Ik verbaas me over de manier waarop sommige mensen in een handomdraai een nieuw ritme hebben gevonden, geweldige initiatieven opzetten en nieuwe kansen zien.

Want sorry mensen, ik kan dat niet. Ik heb tijd nodig om te schakelen. Ik vind dit lastig, het niet weten wat er komen gaat, dat binnen zitten, het thuisonderwijs geven en ondertussen ook nog moeten werken. Toen ik na drie dagen doelloos voor me te hebben uitgestaard toch maar eens die laptop opengeklapte, werd ik alleen maar zenuwachtig toen mijn zus mij vertelde hoe leuk het is om via Zoom een liedje op te nemen. ‘Je hoeft alleen maar even die app te installeren en dan, hup, stel je daar even wat instellingen zo in en ben je, zus, zo met een filtertje een superleuk filmpje aan het opnemen, even.’

Nou, ik werd er vervolgens dus

  1. superopgejaagd van en
  2. ik schrok geweldig van het zien van mijn eigen hoofd op mijn beeldscherm

Had ik nu werkelijk al drie dagen niet meer in de spiegel gekeken? Of was ik daar met de tijd geleidelijk gaan wennen aan de dame in het spiegelbeeld met rode vlekken en een norse blik en schrale huid?
Ik was er even strontchagrijnig van. Maar waarom eigenlijk? Waarom werd ik zo chagrijnig van het zien van mijn eigen hoofd?

Het was de confrontatie met mezelf. Voelde me een mislukking tegenover al die mensen die zo snel schakelen. Tegenover de mensen die het wél lukt om zich meest ingenieuze technische dingen in een nanoseconde eigen te maken. Tegenover de mensen die gewoon blij zijn met hun spiegelbeeld. Ik voelde me compleet ontevreden over mezelf.

Iemand zei eens: ‘Mieke, wees maar lief voor jezelf’. Gelukkig schoot het me te binnen. Ik geloof dat dat Gods stem is die dat dan tegen me zegt, soms door anderen heen. Hij zegt: ‘Je bent geliefd.’
Ik ben een denker, een dromer misschien. Geef me even de ruimte. Dan komen er prachtige dingen naar boven die ik mag delen met anderen. Dus nee, geen ‘sorry dat ik niet snel schakel’, maar ‘dank U dat ik gewoon mezelf ben’. Ik heb weer hoop.

Luistertip:

Wees jezelf. ~ Mieke.

You might also like

Comments are closed.